Hoi wereld,

De lente is nog un bietje grillig, maar ut is toch echt waar dat we volgende week alweer aanschuiven aan de Paasdis. Lekker gekookt eitje of een chocolade verrassing uit ut mandje van de Paashaas. En die laatste daar wil ik ut efkes over hebben. Het volgende gebeurde gisteren: Ben ik gisteren lekker, met de korte beentjes, aan het wandelen, zie ik midden in het weiland wat lange oren boven het weidegras uitsteken. Ut blijkt ut jaarlijks terugkerend langoor fenomeen met zijn mandje vol lekkers. die zijn gebied aan het verkennen is. Plots, zonder enige reden, steekt ut knaagdier zijn middelvinger naar ons op. 

Nu ken ik de Veghelse Haas, die niet geheel van onbesproken gedrag is, al jaren. Waar Paashazen elders in het land kinderen verblijden door vrolijk de eitjes te verstoppen jaagt die huppelhufter hier in Veghel, kindjes schrik aan en is hij een ongewenste gast in Veghels Buiten. Ik besluit dit lelijke knaagdier met zijn gedrag te negeren maar hij blijft irriteren. Tijd dus om mun jachtinstinct naar boven te halen. Mun neus pakt de indringende geur van hazenvlees op en ik verander in een niets ontziend roofdier. 

"WAARSCHUWING: 

Onderstaande tekst kunnen als schokkend worden ervaren en zijn niet geschikt voor Paashaas lovers. 

Mun hoektanden groeien tot vlijmscherpe messen. In de verte zie ik mijn prooi met zijn lelijke lange flaporen boven het gras uitsteken. Ik open de aanval om deze knabbelaar te transformeren tot heerlijk sappig panneke Hazepeper.  Net op het moment dat ik deze huppel hooligan met zijn chocolademandje de genadeklap wilde geven, hoorde ik baasje roepen. Ik wendde heel even mijn blik af... en dat was precies de kans die hangoor nodig had om het hazepad te kiezen. Benieuwd of ie volgende week nog terug durft te komen!!

Een dikke poot van Sjef